Beklimming Alpe d’Huez

 

Datum:  22 augustus 2012

Waar:  Frankrijk, Franse Alpen

Gebeurtenis:  Beklimming Alpe d’Huez

 

In 2011 besloten we om op vakantie te gaan naar de Franse Alpen.  Ik heb gelijk aangegeven dat ik de mountainbike mee zou nemen om de Alpe d’Huez te beklimmen. Deze berg beklimmen leek mij een geweldige uitdaging ondanks dat ik nog nooit en te nimmer een berg had beklommen en geheel niet wist van hoe en wat.

Maar hoe bereid je je nu voor op het beklimmen van de Alpe d’Huez als je in het noorden van het land woont, waar je alleen maar vlakke wegen hebt en je 1,5 uur in de auto moet zitten voordat je de eerste serieuze berg (Holterberg) tegenkomt. Ik heb gebruik gemaakt van de aanwezige viaducten en ook daarop kun je behoorlijk ‘kapot’ gaan. Ik heb als voorbereiding héél véél kilometers gemaakt en ook heel veel teststripjes gebruikt. In de routes had telkens een paar viaducten opgenomen en ging deze met een groot verzet 10x op en af. Geloof mij maar, dat was echt ‘heavy’ probeer het maar eens. Via Youtube had ik al kennis gemaakt met de 21 bochten van de Alpe d’Huez en dat gaf me steeds meer stimulans om deze berg te gaan beklimmen.

Op woensdag 22-08-2012 was het dan zover de beklimming van de ‘Nederlandse berg’ de Alpe d’Huez. Om 7.30uur ging de wekker en begon de voorbereiding. Controleren (bsw 4,3mmol/l), eten, aankleden, 3 bidons klaarmaken, rugzak vullen, de fiets controleren (banden) en om 8:30uur was ik klaar voor de start. Nog een keer de geplande controleplaatsen doorgenomen. Ik had het als volgt uitgestippeld;

  • 1e stop aan de voet van de berg,
  • 2e stop in bocht nr. 18,
  • 3e stop in bocht nr. 12,
  • 4e stop in bocht nr. 6 en
  • 5e na de finish.

Even ter info; elke bocht is voorzien van een nummer. De bochtnrs. zijn alleen de haarspeldbochten en niet de tussenliggende bochten die er ook talrijk waren.

Voor ik op de fiets stapte nog een bloedsuiker geprikt en deze was 12.2mmol/l en dus prima! Ivm de bijkomende warmte had ik de tijdelijke basale dosering op de pomp ingesteld op 10% over een tijdsduur van 3uur.

De eerste 8km naar Bourg d’Oisans ging heerlijk en ik was in een ommezien aan de voet van de Alpe d’Huez. Voordat ik aan de klim begon deed ik mijn 1e geplande controle en deze was 6,6mmol/l, Oeps van 12,2 naar 6,6 dat ging te snel naar beneden. Een ‘Snelle Jelle’ gegeten met wat koolhydraatrijk drinken en om 9:15 was ik er klaar voor. Met een bsw van 8,9mmol/l durfde ik het wel aan. Nog even de laatste controles aan de fiets en toen begon …..

De beklimming van de Alpe d’Huez en begon bij bocht nr. 21. Ik reed mee in een treintje met mountainbikers en bij bocht nr. 18 had ik de 2e geplande stop. De moeilijkheid van de Alpe d’Huez zit in het constant stijgen, gemiddelde stijging van 7.9% over 13,8km, én het even krachtig aan moeten zetten na elke haarspeldbocht. Dit zag je weer terug in de bloedsuikerwaarden. Bij bocht 18 een bloedsuiker gemeten, 3,2mmol/l en hieraan zie je hoeveel energie het eerste deel al kost. Ik heb dan ook besloten om de pomp geheel los te koppelen, Dextro tabletten gegeten + een halve bidon leeggedronken. Lekker op het muurtje gezeten en vele fietsers voorbij zien komen. Na 10min was de bsw gestegen naar 5,6mmol/l en ging ik weer verder.

In een lekker tempo naar mijn 3e geplande stop, bocht nr. 12, gefietst. Hier aangekomen een bsw gemeten, 3,6mmol/l (zonder pomp!). Dextro tabletten en de 1e bidon leeggedronken en na 10min kon ik weer op weg naar de 4e stop, bocht nr. 6. Hier stond mijn familie te wachten. Tijdens dit deel van de klim kreeg ik het wel wat moeilijker door de ijlere lucht en de warmte. Op doorzettingsvermogen en de wil om de top te halen, ik was immers al over de helft, ben ik bij bocht nr. 6 aangekomen. Hier deed ik de 4e geplande stop, bsw 6,6mmol/l. Deze waarde gaf mij net dat zetje om door te gaan en na 10min zat ik weer in het zadel.

Na bocht nr. 3 en  na bocht nr. 2 even een glimlach voor de foto’s (gemaakt door fotografen van de plaatselijke fotozaken) en op weg naar de finish op de Alpe d’Huez. Toen ik bocht nr. 1 passeerde kwamen er nog hele zware 500 meters en was het nog wel afzien! Toen was ik blij dat ik de viaducten 10x op en af was gegaan, want had ik dit 8x gedaan dan was ik in het zicht van de haven gestrand.

Om 11:17 uur passeerde ik moe maar voldaan de finishvlag, maar was kapot. De familie stond mij al op te wachten en van hen kreeg ik een dikke knuffel. Ik heb de fiets bij de fontein neergezet en heb als eerste veel water gedronken, gezeten en daarna een bloedsuiker geprikt. Deze was 7,3mmol/l en dat was prima. Daarna een lekker broodje gekocht bij de bakker, de talrijke fietswinkels bezocht voor een souvenir en gekeken naar de vele fietsers die arriveerden. Een bidon en een Alpe d’Huez wielershirt heb ik meegenomen als aandenken aan deze memorabele dag in augustus 2012.

Voor de terugweg kon ik kiezen of de fiets op de fietsenrek zetten of op de fiets naar beneden. Tja die keuze was niet moeilijk. Om 12.20uur verliet ik Alpe d’Huez en dook de diepte in en dat was echt gaaf! Via het plaatsje Huez, tussen 2 huizen door waar precies 1 auto tussendoor kon, kwam ik op een bergweg, de D211B, waarbij ik een fantastisch overzicht had op de vallei rondom Bourg, bijna alle bochten kon zien waar ik had gefietst en waar het heerlijk rustig was, Heerlijk! Via deze bergweg reed ik met 50 tot 60km/u naar beneden en kwam ik uit in Villard-Reculas. Hier nam ik de D44B richting Allemond en ging de afdaling nog sneller, zo tegen de 70km/u aan, waarbij ik een paar auto’s zonder problemen passeerde. In Les Travers via de D44 richting Rochetaillée en aan het einde van deze weg kwam ik op ca 500m van de camping uit. Terug bij de tent heb ik eerst een biertje genomen en daarna een lekkere douche. Ik heb de rest van de dag rustig aan gedaan en om het uur gecontroleerd. De bloedsuikerwaarden schommelden wel, maar waren voor mij acceptabel.

Geen pech gehad, geen valpartijen, wel een paar lage bloedsuikers, een ervaring en een hoogtepunt rijker dat was een samenvatting van deze dag. Ik zeg dit tegen elke diabeet:  ‘Als je je goed voorbereidt ben je ook met diabetes prima in staat zo’n berg te beklimmen!’

Zou je de Alpe d’Huez nog een keer willen beklimmen?   Ja, zeker, maar ik zou het de volgende keer leuk vinden dit met meerdere diabeten te doen! Als team zeg maar.

Wat is de volgende uitdaging?   De alternatieve Amstel Gold Race lijkt mij wel een uitdaging. Lekker in eigen land, toegankelijk voor iedere diabeet en ook dit zou ik wel als team willen doen. Wellicht een idee voor de Bas van der Goor Foundation? Ik ben bereikbaar!

 

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.