The Walktrough Groningen

Vrijdag 3 juni jl. was het zover, de eerste Walktrough van Groningen ging van start. De Walktrough, de naam alleen al, en hier hoefde ik niet lang over na te denken. Dit wilde ik een keer mee maken en gaan doen.

Wat is de Walktrough

De website The Walkthrough meldt;
“The Walktrough is veelzijdig, bijzonder, ludiek en uniek! Het is niet alleen een hardloopevenement van A naar B, nee het gaat dwars door de gebouwen van Groningen. Sport en architectuur komen hier bij elkaar. Organisaties openen graag hun deuren voor The Walkthrough. Ze beschouwen dit event als een maatschappelijk project.”

Toen ik dit las was ik direct verkocht. Hardlopend door gebouwen waar je normaliter niet (binnen)komt of zeker niet hardlopend doorheen gaat, mits je de trein bijna mist (hoofdstation). Bij dit evenement gaat het niet om de snelste tijd, maar om de fun. Het komt erop neer dat enkele open gestelde gebouwen en tuinen op een ongebruikelijke wijze bezocht kunnen worden. Samen met mijn dochter Marleen heb ik me ingeschreven voor deze toch wel bijzondere hardloop evenement.

Vrijdag 3 juni

Vrijdag 3 juni was een dag dat het benauwd warm was en voor mij al een teken was om op te passen. Zoals je weet gaan diabetes en warmte niet hand in hand en ik zeg altijd; Warmte en Diabetes is de moeilijkste puzzel die er is en toch bestaat het maar uit 2 stukjes!
‘s Middags moest er op het werk nog een project klaargemaakt worden, daarna snel naar huis fietsen, snel eten en om 18:30 uur op weg naar Groningen. Resultaat.. een hypo voor de start! Godzijdank was er een vertraging bij het spoor waardoor we ruim een half uur later van start gingen. De TBD van de pomp stond al op 10% over 2,5 uur, maar ik heb de pomp maar geheel losgekoppeld. Een pakje Dextro’s naar binnen geschoven en koolhydraatrijk vocht naar binnen gewerkt, maar waar een hypo thuis snel weer bijtrekt ging hier natuurlijk niet op.
Om ca 20:15 gingen we van start en had ik een bloedsuiker van 7,3 mmol/l waar ik het liefst een bloedsuiker tussen de 10-12 mmol/l wil hebben en mij het prettigst bij voel. Gezien het aantal naar binnen gewerkte koolhydraten leek het mij geen probleem om alsnog te starten.

Nog wel leuk om te vermelden is dat er bij het halen van het startnummer een vrouw naar me toe kwam die ook diabetes had en de Walktrough ook ging lopen. Dit ging ze samen met een vriendin? doen die ook diabetes had. Kijk, en dat zie ik graag, Chapeau! TOP!

Mijn ervaring

De route zou volgens de website een lengte van 6 – 6,5km bedragen, maar bij de finish bleek de lengte van het parcours toch echt 6,93 km te zijn. Het eerste deel (ca 4km) ging erg goed en in een lekker tempo baande ik mij een weg door cultureel Groningen. Het tweede deel (ca 3km) kreeg ik toch problemen met een te lage bloedsuikerwaarde en voordat ik het provinciehuis van Groningen binnenging begon de omgeving te bewegen en was het tijd om te stoppen met hardlopen en actie te ondernemen. Ik ben wel blijven wandelen en ben me tegelijkertijd koolhydraten toe gaan dienen. De laatste 500 m van het parcours heb ik weer hardlopend afgelegd.

Dat het de organisatorisch nog niet goed in elkaar stak was duidelijk te zien. Het ophalen van de startnummers verliep chaotisch evenals de start. Tot aan de vertraging verliep de start goed, maar na de vertraging was het chaos troef.
De route was leuk, werd op veel punten de route goed gewezen door vrijwilligers en werden de oversteekpunten goed geregeld door verkeersregelaars. Ikzelf vond de Walktrough door de tuin van het ‘t Feithhuis en door het provinciehuis erg leuk.
Wat ik wel heb gemist is halverwege de route een plaats waar water gedronken kon worden, zeker gezien de warmte van die dag. Het tweede wat ik heb gemist was een blijvende herinnering in de vorm van een vaantje of medaille en dat had m.i. best gekund van het inschrijfgeld die we moesten betalen. Laten we het houden op verbeterpuntjes!

Het leukste van deze tocht was dat je als organisatie niet alles in de hand hebt omdat het openbare leven gewoon door gaat. Zo kwam ik bellende/APP-ende fietsers tegen, fietsen die her en der over de grond lagen, wegopbrekingen, winkelend publiek met alleen oog voor etalages, verbaasde blikken van voorbijgangers en ongeduldige weggebruikers. Dit alles maakt zo’n tocht toch wel bijzonder!

De route

De start van de Walktrough begon bij de Mediacentrale gelegen naast het FC Groningen stadion de Euroborg. In dit gebouw is o.a. de regionale omroep RTV Noord gesitueerd. Na de start ging het naar staion Eoropark alwaar we via de trappen onder het spoor door gingen richting Kempkensberg, langs Paviljoen Sterrebos, door een stukje natuur van Groningen en langs het imposante DUO gebouw. Hier ook de eerste test voor de benen, want hier kwamen we de eerste helling tegen.
Na het Sterrebos werd via diverse straten in de Herewegbuurt richting gezet naar het hoofdstation van Groningen waar de Traverse ons opwachtte. De Traverse is een loopbrug over het spoor naar het stationsgebouw. De Traverse bestaat uit trappen en een loopbrug en vooral die trappen waren weer spierenkrakers. De route leidde ons door het Groninger stationsgebouw daarna rond het ‘Peerd van ome Loeks’ en vervolgens richting het Groninger museum. Hier gingen we over de H.N. Werkmanbrug, langs de Ubbo Emmiussingel, door de Ubbo Emmiusstraat naar de gedempte Zuiderdiep, ‘Zuuderdaip’.
Na het oversteken van de gedempte Zuiderdiep vervolgden we de route door de leukste winkelstraat van Nederland 2014, de Folkingestraat. Aan het eind van de Folkingestraat linksaf en langs de A-kerk. Aan de A-kerkhof is de Schoenenfabriek gelegen en hier gingen we de ene deur naar binnen en via de andere deur weer naar buiten om vervolgens de Stoeldraaierstraat in te slaan. Hier ging het richting het Academiegebouw, het hoofdgebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Bij het Academiegebouw moesten we de trappen op en af om vervolgens via de oude Boteringestraat naar de Grote Markt te gaan.
Bij de Waagstraat dwars door het Goudkantoor heen, langs het stadhuis van Groningen en richting het stadscafé ‘t Feithhuis. Hier doorkruisten we de tuin waar op dat moment volop gegeten en gedronken werd. Vervolgens schuin oversteken en onder de Martinitoren door, langs het gebouw van de gemeente Groningen naar het provinciehuis van Groningen. Hier gingen we een aantal zalen door om vervolgens uit te komen op de st. Jansstraat vlak voor de st. Jansbrug.
Aan het einde van de nieuwe st. Jansstraat linksaf de Oostersingel op en vervolgens bij het Poortgebouw rechtsaf het terrein van het UMCG Groningen op. Via de zij-ingang van het UMCG ging de route door de Winkelstraat, langs de kinderkliniek, langs de Diabetespoli en rond het Triadegebouw richting de Petrus Camperssingel. Via het oneffen betonnen wandelpad langs het water ging het naar de Atonius Deusinglaan. Op de hoek Petrus Camperssingel/Antonius Deusinglaan wordt een nieuw Protonen Therapie Centrum gebouwd waar de route omheen werd geleid. De Antonius Deusinglaan moest helemaal gevolgd worden en op de hoek met de Oostersingel/W.A. Scholtensstraat ging het linksaf, de Oostersingel weer op om, na 6,93 km, te eindigen bij de uitgang van P-Noord van het UMCG.

Ga ik volgend jaar weer meedoen? Dat weet ik nog niet, maar mocht er aan de verbeterpuntjes worden gewerkt dan denk ik er sterk over na om me volgend jaar weer in te schrijven.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.